Sezon Değerlendirme - Fenerbahçe

Fenerbahçe için karmaşık, duygusal gel-git’lerin tavan yaptığı bir sezon oldu. Olumsuzluklara rağmen başarılı bir sezon geçirildiğini söyleyebiliriz.

Aykut Kocaman, Alex’in takımdan gönderilmesinden sonra göreve geldiği günden itibaren uygulamak istediği yerleşim planı ve futbolcu rolleri için nihayet uygun ortamı bulabildi. Kamuoyunda Alex’in gönderilmesine rağmen sistem sorgulanmaya devam etti. Futbol dünyasında dönem dönem popüler dizilişler öne çıkar. Fenerbahçe’nin Alex öncesi ve sonrası dizilişleri birbirinin yakın çeşitlemesidir. Ama ikisi arasında önemli farklılıklar var. Yeni sistem içeriğine göre kanat-forvet oyuncularının bir merkez forvet ile atakları yönettiği ve orta saha ile savunma beklerinin destekleri ile çeşitlendirilebileceği bir atak planı oluştu Fenerbahçe’nin. Bu takımda birden çok oyuncunun katılımı ve çözüm üretmesini gerektiren bir oyun planı. Yıllarca bir oyuncunun aklı ve yönlendirmesine dayanan, etrafındaki oyuncuları akli tembelliğe iten oyun sistemine alışan takımın bu değişimi yaşaması zaman aldı.

Bu değişim sürecine iki bölümde değerlendirmek gerektiğini düşünüyorum. Devre arasına kadar dönemde hücum düzenlenmesi aşamasında ve oyun merkezini rakip yarı sahasına yaklaştırmakta bir hayli zorlandığını gördük takımın. Kağıt üzerinde bir plan görünüyordu ama sorumluluk al(a)mayan ve belki de oyuncu profili bakımından uyumsuz bir oyuncu grubu vardı. Devre arasında Aykut Kocaman mükemmel bir zamanlama ile görevinden istifa etti. Israrlar sonucu geri dönmesi ve takıma yeni katılanlar ile birlikte yine sık düşünülmeyen ama düzenlenme açısından planlı ve çok sayıda futbolcunun katılımı ile ortaya çıkarılan hücumlar seyrettik. Burada Aykut Kocaman’ın kafasındaki plana uygun oyuncu profillerini değiştirdiğini yani geliştiğini düşünüyorum. Gol atamak için ceza sahasına girme aklı ve cesareti olan oyuncuları doğru yerlerde kullandı ve bu oyuncular takımı öne taşımaya başardılar.

Aykut Kocaman göreve gelişinden itibaren, bir zamanların ünlü taktiği Catenaccio sistemini Fenerbahçe’ye çağa uygun şekilde uyarlamaya çalıştı.  Bunun için önündeki en büyük engel Alex oldu. Alex gerçekten bu sistem içerisinde ve belki de modern futbol yapısında yer bulmakta zorlanacak bir oyuncu profiline sahipti. Şu an hala göz ardı edilmesine rağmen, Alex’in Fenerbahçe’de en verimli sezonunu geçirmesini sağladı. Alex’i her futbol sever gibi izlemekten keyif alsam da Aykut Kocaman’ı o zamandan itibaren haklı bulduğumu söylemem lazım. Nitekim Alex’in sancılı ayrılışının yaşandığı aynı sezon içerisinde, uluslararası alanda en başarılı sezonu yaşandı. Bu tesadüf olamaz. Takımın atak performansını geliştirme ve olgunlaştırma sürecine gireceği düşünüldüğünde, sezon sonunda görevi bırakmış olması kendisi açısından – yorgunluğuna rağmen – yanlış bir karar oldu. Bu noktada kulüp yönetiminin süregelen sistemi sürdürebilecek ve geliştirebilecek görüşe sahip kişiyi göreve getirmesi gerekiyor. Aksi halde önümüzdeki sezon Luis Aragonés’in kulaklarını çokça çınlatabilriz.

İlker